Белае сонца

Добра ў раніцу летам прачнуцца i бегчы, Недзе ў полі жытнёвым вальготна прылегчы. Добра ўбачыць у жыце, як колас наліўся, Гэта маё наваколле - я тут нарадзіўся. Белае, белае, белае сонца У небе над намі свецiць бясконца, Крочыць павольна нібы вандруе, сумуе. Добра, калі застанецца на каву хвілінка, Добра, калі ўсміхнецца насупраць дзяўчынка, Добра, калі пашанцуе і здзейсняцца мары, I пасля доўгай нягоды разыйдуцца хмары. Белае, белае, белае сонца У небе над намі свецiць бясконца, Крочыць павольна нібы вандруе, сумуе. Добра радзіцца i добра жаніцца, Добра вадзіцы крынічнай напіцца, Добра ўранку i добра ўночы, Добра ўглядацца ў вочы дзявочы, Добра ўзімку і добра ўлета, Богу магутнаму дзякуй за гэта. Сонейка свеціць, і ў хаце багата - Вось чалавечае шчасце, рабяты! Добра, калi разумеюць твае намаганнi, Добра, калі атрымаеш адказ на пытаннi. Добра, калі ў асяроддзі любімыя людзі, Добра, калі ўсё добра, ды й добра хай будзе! Белае, белае, белае сонца У небе над намі свецiць бясконца, Крочыць павольна нібы вандруе, сумуе.