Стася

Каханне, залатое каханне Я стаю, пахіліўшы чало Не спаткаў я цябе пры кургане Не сустрэў у завейных палёх Ты сама да мяне, маладога Прыгарнулася сэрцам сваім Усміхаліся далі, разлогі Усміхалася радасць у сінь Ой, ты, Стася, смуглявая Стася Што далей? Ты ў ветра спытайся Ой ты, Стася, смуглявая Стася Пакахаў, як ніхто, пакахаў А песні, сонцавейныя песні Разліваліся ўсплёскамі хваль Яны з сэрца каханне разнеслі Яны з сэрца памчаліся ўдаль У гэты вечар самоты не песціў Найшчаслівейшы быў між людзей Ціха зоры смяяліся ў вецці Я на іх задумённа глядзеў Ой, ты, Стася, смуглявая Стася Што далей? Ты ў ветра спытайся Ой ты, Стася, смуглявая Стася Пакахаў, як ніхто, пакахаў