Ghorbat

غربت از جایی شروع شد، که چشام غرق سفر بود! همه ی دار و ندارم، چمدون لب در بود! تو نشستی پای گریه، شده بودی کوه بارون من ولی بریده بودم، از تمومِ قصه هامون من میخواستم که تموم شه، همه ی خاطره هامون وقت رفتن عزیزم، تو شبای سردِ بارون من میمونم و غم تو، نوشِ جون هردوتامون ولی بی خبر نذارم، بی تو خیلی بی قرارم تو خودت با خبری، جز تو هیشکی رو ندارم غربت از جایی شروع شد، که به فاصله رسیدیم میون این همه رویا، رنگ خوشبختی ندیدم تو نشستی پای گریه، شده بودی کوه بارون من ولی بریده بودم، از تمومِ قصه هامون من میخواستم که تموم شه، همه ی خاطره هامون وقت رفتن عزیزم، تو شبای سردِ بارون من میمونم و غم تو، نوشِ جون هردوتامون ولی بی خبر نذارم، بی تو خیلی بی قرارم تو خودت با خبری، جز تو هیشکی رو ندارم